Temel değerler
Kaynak: GESTIS, NIOSH ve ISO/IEC 80079-20-1 verilerinin derlemesi; kaynaklar arasındaki aralığın ihtiyatlı ucu (en düşük LEL ve AIT, en yüksek UEL).
Patlama aralığı ve ppm karşılıkları
Hidrojen havayla hacimce %4 ile %77 arasında karıştığında tutuşabilir. LEL'in altında karışım tutuşmak için fazla zayıf, UEL'in üstünde fazla zengindir. Zengin karışım havayla seyreldiğinde aralığa yeniden girer; bu yüzden üst sınırın üstü de güvenli sayılmaz.
Alt patlama sınırının ppm ve g/m³ karşılıkları. Gaz dedektörünün %LEL göstergesini ölçüm raporundaki ppm değerleriyle karşılaştırmaya yarar.
| Derişim | ppm | g/m³ (20 °C) |
|---|---|---|
| 1 LEL (%100 LEL) | 40.000 | 3,4 |
| %20 LEL | 8.000 | 0,67 |
| %10 LEL | 4.000 | 0,34 |
Havadan hafif mi, ağır mı?
Hidrojen havadan hafiftir: bağıl yoğunluğu 0,07 (hava = 1). Sızan gaz yükselir; tavan altında, kirişler arasında ve kapalı üst boşluklarda birikebilir. Bu yüzden havalandırma açıklığının yeri, alanı kadar önemlidir.
Bağıl yoğunluk oda sıcaklığındaki madde için hesaplanmıştır. Çok soğuk salınımlar, örneğin sıvılaştırılmış gazın buharlaşması, bir süre havadan ağır davranabilir.
Ex ekipman seçimi
Kendiliğinden tutuşma sıcaklığı 500 °C. Bölgedeki ekipmanın en yüksek yüzey sıcaklığı bunun altında kalmalıdır: bütün sıcaklık sınıfları (T1–T6) uygundur.
- T1450 °C uygun
- T2300 °C uygun
- T3200 °C uygun
- T4135 °C uygun
- T5100 °C uygun
- T685 °C uygun
- IIA uygun değil
- IIB uygun değil
- IIC uygun
Gaz grubu IIC: IIC işaretli ekipman kullanılabilir. Hidrojen için IIB + H2 işaretli ekipman da kullanılabilir. Koruma seviyesi (EPL: Ga, Gb, Gc) ise maddeye göre değil bölgeye göre seçilir; bölge, patlamadan korunma dokümanında salınım ve havalandırma hesabıyla belirlenir. Sertifikadaki özel koşullar (X) ve ortam sıcaklığı aralığı ayrıca kontrol edilir.
Nerede karşılaşılır?
Kurşun-asit akülerin şarjı sırasında açığa çıkar; akü şarj alanlarındaki yanıcı gaz odur. Laboratuvarlarda, kimya tesislerinde ve yakıt hücreli sistemlerde de bulunur.
Bu değerler PKD'nin neresinde durur?
- Madde özellikleri. Dokümanın ilk adımı, tesisteki her yanıcı maddenin bu değerlerini kaynağıyla yazmaktır.
- Bölge sınıflandırması. Alt patlama sınırı ve yoğunluk, salınım hesabının ve bölgenin hangi yöne uzanacağının girdileridir.
- Ekipman seçimi. Sıcaklık sınıfı ve gaz grubu, bölgedeki Ex ekipmanın uygunluğunu belirler.
Bu sayfa bölge kararı vermez. Bölgenin türü ve büyüklüğü; salınımın nerede, ne sıklıkta ve ne kadar olduğuna ve havalandırmaya göre hesaplanır.
Kaynaklar
Patlama sınırları, tutuşma sıcaklığı, gaz grubu, parlama ve kaynama noktası: GESTIS, NIOSH ve ISO/IEC 80079-20-1 verilerinin derlemesi; kaynaklar arasındaki aralığın ihtiyatlı ucu (en düşük LEL ve AIT, en yüksek UEL).
Bağıl yoğunluk mol kütlesinden hesaplanmıştır (M / 28,96). ppm ve g/m³ karşılıkları 20 °C ve 1 atm içindir (molar hacim 24,055 L/mol). Sıcaklık sınıfı, yüzey sıcaklığının tutuşma sıcaklığının altında kalması kuralıyla bulunmuştur.
Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır. Tesisinizdeki madde için ürünün güncel güvenlik bilgi formu (Bölüm 9) ve ilgili standartlar esas alınır. Bütün maddeler patlama sınırları tablosunda.
Sık sorulanlar
Hidrojenin alt patlama sınırı (LEL) kaç ppm?
Hacimce %4, yani 40.000 ppm. %10 LEL 4.000 ppm'e, %20 LEL 8.000 ppm'e karşılık gelir.
Hidrojen havadan ağır mı?
Hayır. Bağıl yoğunluğu 0,07 (hava = 1): sızan gaz yükselir ve tavan altında birikebilir.
Hidrojen için hangi Ex ekipman uygundur?
Sıcaklık sınıfı olarak T1–T6 arasındaki bütün sınıflar; gaz grubu olarak IIC işaretli ekipman uygundur. Hidrojen için IIB + H2 işaretli ekipman da kullanılabilir. Koruma seviyesi (EPL) ise maddeye değil, patlamadan korunma dokümanında belirlenen bölgeye göre seçilir.
Hidrojenin kendiliğinden tutuşma sıcaklığı kaç derece?
500 °C. Bu sıcaklıktaki bir yüzeye değen karışım alev ya da kıvılcım olmadan tutuşabilir; bu yüzden ekipmanın yüzey sıcaklığı bu değerin altında kalmalıdır (en az T1).